Mijn reis naar mijn diepste kern
Ik heb mijn hele leven lang mijn passies gevolgd. Van jongs af aan wou ik de wereld veranderen … niet meelopen in het systeem maar meer vanuit liefde en verbondenheid leven in plaats van materiele dingen en aanzien te verwerven. Een drive die niet meteen aansloot bij het gedachtengoed van mijn familiesysteem en de maatschappij. Ik voelde me dan ook anders, niet begrepen en werd vaak bestempeld als tegendraads en rebels. Ikzelf voelde mij een hippie in hart en nieren, een gevoelig en zorgend type maar wel met een sterke eigen wil.
Na mijn studies communicatiewetenschappen, zocht ik mijn heil in de muziekwereld. Door het promoten van evenementen en dj’s, hielp ik mensen het leven vieren en zich met elkaar te verbinden in dans en muziek. Dat was echter ook een heel vluchtige wereld waarin de focus heel erg naar buiten is gericht en waarin velen zichzelf verliezen door alles wat er bij hoort. En zo verging het ook mij. Als je dat gevoel combineert met oude boodschappen dat zo’n leven tot niets leidt en het niet goed met je zal aflopen, begin je nog meer aan jezelf te twijfelen. Dus begon ik rond de eeuwwisseling de zoektocht naar wie ik was in het midden van wat ik soms wel eens de ‘madness’ noemde en begon ik mijn focus naar binnen te richten.
Sandra Dierick
Holistisch, Lichaamsgericht & Integratief psychotherapeute
Eerst met energiewerk (Barbara Ann Brennan) waarna ik een paar jaar psychotherapie volgde en tenslotte terecht kwam in het ‘Instituut for Bodymind Integration’. Daar deed ik aanvankelijk mee met de groepslessen bio-energetica. Het lichaam betrekken in mijn zoektocht voelde als de juiste weg en verschillende workshops als ‘Pelvic-Heart Integration’, vuurlopen en zweethut ceremonies volgden, naast een traject van persoonlijke sessies Posturale Integratie. Na enkele jaren zelf bio-energetica te hebben gevolgd, begon ik de groepen onder leiding van Dirk Marivoet te assisteren. Daarin voelde ik dat ik andere mensen wilde helpen met deze bijzondere methodes en in 2008 startte ik de opleiding ‘Posturale Integratie’. Een 4-jarige, lichaamsgerichte, opleiding die vertrekt vanuit het basisprincipe dat lichaam, geest en ziel één zijn en dat we met alle componenten van ons ‘zijn’ aan de slag dienen te gaan om ware transformatie te bekomen. Het werd mij snel duidelijk dat ik een nieuwe manier had gevonden om mijn diepste drive waar te maken.
Het dichter bij mezelf komen, bracht mij meer vertrouwen in mezelf en wakkerde mijn diepe verlangen naar een kind aan (iets wat ik heel lang onderdrukt had) dus besloot ik bewust alleenstaande mama te worden. Het leven schonk mij niet veel later een prachtige dochter, zodat ik uiteindelijk 5 jaar over de opleiding deed terwijl ik een paar jaar zelf groepslessen bio-energetica gaf in het Instituut. De volgende 3 jaar koos ik er voor om assistente te zijn in diezelfde opleiding zodat ik met mijn volle aandacht mijn baby-girl kon begeleiden in haar groei naar kleuter. Het gaf me bovendien de kans om alle technieken en theorieën die ik geleerd had, te verdiepen terwijl ik ook al andere mensen kon ondersteunen op hun weg naar het lichaamsgericht therapeut-schap.
In 2016 ben ik mijn eigen praktijk beginnen uitbouwen en de 4-jarige opleiding ‘Integratieve Psychotherapie’ gestart. Die heb ik in 2020 met onderscheiding afgewerkt zodat ik nu ook een erkend psychotherapeute ben.
Ondertussen ben ik niet gespaard gebleven van de uitdagingen van het leven en in een heel, heftig proces terechtgekomen dat aan de fundamenten van mijn ‘Zijn’ en mijn familiesysteem heeft geraakt. Na jaren van struggelen, werd in een bijkomende EMDR opleiding in 2023 duidelijk dat er in mijn gezin autisme speelde. Dat was in eerste instantie een grote opluchting en met volle moed ging ik aan de slag met alle tools die iemand met ASS nodig heeft voor prikkelverwerking. Maar helaas stuitte ik ook daarin al snel op de grote muren die ik al eerder had ervaren. In plaats van dat het beter ging, werd het alleen maar slechter. Er werden mij bovendien heel wat patronen uit de generatielijn gespiegeld: controleren, manipuleren, kleineren, geen eigen aandeel, geen empathie, ontploffingen, meltdowns, …
Ik voelde mij machteloos, hopeloos en moedeloos. Ik had 20 jaar lichaams- en trauma therapie achter de rug om niet meer in die oude, dysfunctionele familiedynamiek terecht te komen – werd daarom ook bewust alleenstaande mama – en nu zat ik er toch weer helemaal in .. wat was de zin van dit alles en hoe zou het ooit beter kunnen gaan …
Toch ben ik blijven zoeken en toen stootte ik op PDA ( Pathological Demand Avoidance), een atypische vorm van autisme die ook een heel andere aanpak vraagt. Het is eigenlijk een beperking van het zenuwstelsel dat in een trauma reactie (fight/flight/freeze) schiet van zodra de PDA’er een vraag, verzoek, eis, verwachting, … naar zich toe krijgt en laat het leven nu vooral bestaan uit verwachtingen ( eten, slapen, hygiëne, school, etc … ). Van zodra zij een ‘ervaren’ gevoel van niet-gelijkwaardigheid hebben, voelen ze zich levens bedreigd en schieten ze in hun reptielenbrein. Wat klonk dit bekend ( van al mijn trauma werk) en herkenbaar ( van alle situaties die ik niet begreep). Langzaam vielen alle puzzelstukjes in elkaar … want hoe meer ik hierover leerde, hoe meer ik kon voelen dat PDA doorheen onze familielijn loopt ( het is immers een genetische beperking) en er dus geen narcisme speelde maar iemand met een PDA beperking die zich steeds boven mij moest plaatsen om zich ‘veilig’ te voelen …
Dat alle trauma’s die ik probeerde te helen een nog diepere oorzaak hadden. Dat de reden waarom ik al die trauma’s niet geheeld kreeg, niet aan mij lag maar aan de manier waarop mijn zenuwstelsel functioneerde. Dat ik niet de luie, tegendraadse, onverantwoordelijke anarchist was waarvan mensen mij vaak betichtten … dat ik – ondanks opgegroeid te zijn in een totaal afwijzende omgeving met een beperking – eigenlijk bijzonder goed ‘gepresteerd’ had en nog veel meer ok was dan dat ik me soms nog voelde … dat ik helemaal ok was op die diepe fundamentele laag …
Het heeft wel bloed, zweet en heel veel tranen gekost … ik ben eerst door een enorm rouwproces gegaan, rouw voor de jeugd die ik nooit had, rouw rond het verdriet van niet gezien en gehoord te zijn, rouw voor mijn beeld van het ouderschap dat nooit zou kunnen zijn, … En hoe meer ik rouwde, hoe meer ik uit mijn defensies kwam, terug naar mijn hart kon gaan om zo tot totale aanvaarding te kunnen komen van wat is ( met vallen en opstaan, nog steeds ). Om niet langer de dingen te willen oplossen maar te kunnen kijken naar hoe kan ik dit draagbaar, leefbaar, zachter, … maken.
Nu snap ik nog meer waarom ik lichaamsgericht therapeute geworden ben want wat ik nodig had was in contact komen met mijn lichaam, mijn spanningen ( van het vele ‘maskeren’), mijn triggers, .. voelen hoe hoog ik in mijn stress niveau zat en hoe ik dat alles op een constructieve manier kon ontladen, mij aarden en stoppen met pleasen ( ook een trauma reactie trouwens .. ).
En laten dat nu ook de thema’s zijn waar mensen met trauma, stress of spanning behoefte aan hebben. Naast het feit dat dit eigenlijk voor iedereen deugddoende methodes zijn …
Ik weet nu, ik ben niet alleen opgeleid om met trauma te werken en ik ben niet alleen ervaringsdeskundige, ik leef er elke dag mee … ik heb geleerd om dag in, dag uit mijn zenuwstelsel te reguleren en nu ook dat van anderen. Trauma en chronische stress hoeven geen beperkingen te zijn waarmee je niet meer van het leven kan genieten, je passies volgen of je dromen waarmaken. Het is iets dat je kan dragen als je jezelf leert aanvaarden en graag zien, net zoals je bent! Als je je triggers leert herkennen en ontladen.
De beste therapeuten zijn zij die ook veel aan zichzelf werken en die al hun persoonlijke ervaring meenemen om met veel begrip en ondersteuning voor de ander te werken. En dat is precies wat ik doe, jou ondersteuning en begeleiding geven in jouw proces zodat ook jij de kracht in jezelf kan vinden om helemaal te gaan voor jouw passies en diepste verlangens. En zodat je dat kan doen met vertrouwen in en liefde voor jezelf, de ander en het leven!
Wil jij ook het vertrouwen in jezelf vinden om het leven te gaan leiden waar jij echt gelukkig van wordt?
Ga met je lichaam aan de slag en bevrijd jezelf van alles wat je daarin tegenhoudt
Sandra straalt rust uit en stelt me meteen gerust aan het begin van een sessie. Ik voel me erg welkom bij haar. Ze kan een veilige omgeving creëren waardoor ik helemaal mezelf kan zijn en mezelf kan tonen. Deze ruimte kunnen innemen is voor mij heel belangrijk. Zowel je goede kanten als je donkere schaduwkant komen tijdens de sessies aan de oppervlakte. Door de begeleiding van Sandra voelde ik me ondersteund en kon ik het aan om naar de schaduw te kijken (en hierrond bewustzijn te ontwikkelen).
Ik hoef me bij Sandra nergens voor te schamen. Je merkt dat Sandra zelf een proces doorlopen heeft en heel wat levenservaring heeft. Dat maakt dat ik me dikwijls gezien en vooral begrepen voelde. Als therapeute stelt Sandra zich gelijkwaardig op. Dat allemaal maakt dat ik me met haar kon verbinden. Dat is voor mij cruciaal om samen een effectief proces te doorlopen. Ik ben haar enorm dankbaar voor de mooie sessies die we gehad hebben.
Het is mijn missie om jou op een diep niveau af te helpen van lichamelijke spanningen en emotionele blokkades zodat je weer vol energie en met liefde voor wie je echt bent, kan gaan leven.
Een warme en gezellige setting
Mijn praktijk bevindt zich bij mij thuis in een mooi afgewerkte zolderkamer. Volledig bezet in hout heeft de kamer een warme en gezellige uitstraling waarin je gemakkelijk tot rust komt en even afgesloten bent van de rest van de wereld. Er bevinden zich wat materialen die bij het werk worden gebruikt als een matras, kussens en dekentjes naast enkele posters van het lichaam: één met alle spieren en één met accupunctuurpunten. Het lichaaamswerk gebeurt immers met kennis van zowel de anatomie als meridianen. Verder is er weinig afleiding zodat we helemaal in het moment, in het ‘hier en nu’ kunnen werken. Wel wil ik nog meegeven dat mijn praktijk enkel te betreden is via een uitschuifbare zoldertrap en dus niet makkelijk toegankelijk is voor mensen met ernstige lichamelijke beperkingen.