Ervaring van Ingrid

Regelmatig denk ik aan jou en wil ik je eens schrijven. De eerste keren dat ik bij jou kwam, heb ik je veel van mijn vroegste herinneringen verteld. Dat waren grotendeels negatieve herinneringen. Tekorten. Kleine en grotere trauma’s. Mijn rugzak. Je hebt me, toen of later, het begrip “schatkist” bijgebracht, als tegenhanger van onze rugzak. Eindelijk is mijn schatkist nu gevuld met mooie herinneringen, en kan ik ze als zodanig benoemen. En krijgen ook die mooie ervaringen eindelijk een plaats. Daardoor kan ik ook beter afscheid nemen van mijn vader die recent stierf.  Daar ben ik je erg dankbaar voor, voor dit begrip en dit inzicht.  De vele technieken die ik bij jou leerde, ook in de reeks bio-energetica, leven in mij voort en helpen mij nog steeds, soms onbewust, beter door het leven heen.

Je hebt me natuurlijk veel meer bijgebracht dan dit. Het is misschien raar om te zeggen, maar telkens als ik onder de douche sta, begin ik spontaan luidop te zuchten. Relax! Ook op andere momenten helpt het mij om dit te doen, liefst zonder te veel volk rond mij dan. Ook het schudden doe ik nu en dan eens, als ik een dag veel te hard gestresseerd zit thuis te werken. Of als ik me om een of andere, soms onbepaalde reden, droevig voel, ga ik in de zetel liggen om het gevoel gewoon tijd te geven, te laten zijn. Muziek kan me daar bij helpen. Dan is dat vaak na een half uurtje of zo over. Dan kan ik er weer tegenaan. En zo probeer ik te voelen wat er met me gebeurt. Dit helpt mij om met de dagdagelijkse dingen om te gaan, niet in paniek te raken, maar mee te gaan in de flow van het leven, en het lukt me om te aanvaarden dat er ook mindere momenten zijn. Emotioneel sta ik sterker dan vroeger en slaag ik erin om mij staande (of zwemmende) te houden doorheen de golven van het leven. Dat heb ik zeker voor een deel aan jou te danken en wat ik van jou leerde.